کوریل ایل لیوه ی بیونه مست وشیدای شیوه ی بیونه    مس له بو زرده بی بیونه ئی خدا یه خو منالیگه

یه دیوت خان کلهره گونی له وینی خور گره              ئی چو رنگین دم زره ئی خدا یه خو منالیگه 

ئی بو خوش زرده بیه که تیی لو چاک یخیه                       یه کی بیه یه بو خویه ئی خدا یه خو منالیگه

سلام به خاک پاکت ،خاکی که به خون دلبرانت رنگین است. اگرخوب توجه کنی هنوز صدای تیشه فرهاد را که به عشق معشوقه اش شیرین سینه بیستون را میخراشد می شنوی .هنوز هم دالاهو و پرآو پرصلاب تر از همیشه استوار ایستاده اند و میراثدار قرنها استواری و سرافرازی مردمان این مرز و بومند. اگرخوب بنگری  هنوز هم سواران حاجیزاده کلهر در تنگه حاجیان مشغول دفاع از خاک پاک ایران زمین در مقابل تجاوز نیروی عثمانی اند . اگر از تنگه بپرسی میگوید که چگونه  در دیماه 

   ۱۳۶۰ شیر مردان گیلانغربی در عملبات مطلع الفحر همچون شهید خوشروان، شهید صیدمحمد پرویزی  و دهها لاله پرپر دیگر جان پاکشان را فدای ایران و ایرانی کردند .آری هنوز الوند می خروشد و پیامبر عزیزانی است که در حسرت دیدار شهر همیشه کرد خانقین می سوزند.

 این شهر یکی از شهر های استان کرمانشاه میباشد که از شرق به اسلام آباد غرب ،از شمال به سرپل ذهاب ، از غرب به قصر شیرین و از جنوب به استان ایلام(ایوانغرب) محدود می باشد .درباره ی وجه تسمیه ی این شهر چنین می گویند:نام شهر ابتدا  امله به معنای مکانی برای زندگی افراد فقیر و تهیدست بوده است اما زمانی که رضاشاه پهلوی از این شهر می گذرد و زیبایی و سرسبزی شهر را مشاهده می کند به آن نام گیلان غرب میدهد.ناگفته نماند که رضا خان هم چنین هارون آباد (اسلام آباد کنونی )را به شاه آباد و حسین آباد را به ایلام تغییر نام داد. در این شهر  میتوان انواع آب و هوا را همزمان یافت. زمستانهای سرد گواور(سرمست)و کوه قلاجه و دهستان چله از یک طرف و هوای معتدل شهر در این زمان و نیز تابستانهای گرم ویژنان و همزمان با این اعتدال هوا  در نواخی غرب شهرستان، دلیلی بر این مدعاست. تپه ی وسط شهر معروف یه قلا به قولی یادگاری از زمان خسرو پرویز است که هنگام شکست سپاه ساسانی از روم خاک روم را با توبره ی اسبان خود آورده و با آن این تپه را می سازند.مهمترین کوههای این ناحیه ارتفاعات قلاجه ،حد فاصل استانهای ایلام وکرمانشاه،می باشد که بلند ترین قله ی آن ۲۳۵۵متر ارتفاع دارد و پوشیده از درختان خودروی بلوط ،ون، انجیر،کیکو و زالزالک میباشد.دین اکثریت مردم، شبعه اثناعشری است اما در بخش حیدریه بیشتر پیرو مذهب اهل حقند که بعضی  از علمای شیعه اینانرا مسلمانانی میدانند که درباره ی امام علی (ع) اغراق میکنند .مردم شهرستان از تیره های مختلف ایل کلهرند که می توان به تیره های سیا سیا،خالدی(خالی)،علیرضاوندی،زرگوش،زینل خانی و...اشاره کرد .جدا از زمان مشروطیت که بین سران ایل یر سر ایل بیگی ایل کلهر اختلافات شدیدی وجود داشت و در آن زمان بی قانونی و از هم گسیختگی جامعه، در این میان خونهای زیادی به ناحق ربخته شد،

 مردم غیور این شهرستان باصفا و صمیمیت هرچه بیشتر در کنار هم زندگی می کنند.همانطور که در هشت سال دفاع مقدس ثابت کردند.درطول جنگ هشت ساله شهر دو بار در سالهای۵۹و ۶۷ اشغال شد.در این مورد شاعر عزیز شهرم آقای رضا موزونی چنین می گوید

ئی خاک پر له داخه صد زخم واز دیری         تاجیک وحاجیان وبازی دراز دیری

یا در جایی دیگر چنین می سراید:

مه یادگار زخم شانیل حاجیانم                ئاگر رواله کیشی له بن بن سقانم.